Home sweet home?

Ondertussen zijn we alweer een weekje weg uit Amerika…

Met pijn in het hart heb ik dan maar de allerlaatste foto’s van het fototoestel gehaald. Nog elke dag denk ik aan die 2 fijne maanden die we daar hadden! Het is voorbij gevlogen  En hier in Belgie moet ik nog steeds mijn draai vinden. Dat zal precies nog even duren. Ondertussen zijn de kindjes terug gestart op school en hebben Ben & ik onze eerste werkdag achter de rug. Alles terug zijn normale gangetje dus. En toch klopt het voor mij (nog) niet!

Volgend jaar dan maar terug zeker

x

Het laatste Amerikaanse avondmaal…

Hoewel we dachten dat we gisteren de familie Buytaert voor de laatste keer zagen omwille van orkaan Irene, draaide het anders uit!

Irene was teleurstellend  Uitgezonderd veel regen en krachtige wind stelde het hier niet veel voor. Aan de ene kant uiteraard een opluchting, maar daar gaan mijn stoere orkaanverhalen…

Maar het zorgde er dus wel voor dat we nog eens met Dries, Karlijn, Axl & Stan konden afspreken! En dat deden we in The Cheescake Factory. Blijkbaar waren we niet de enige met dat idee, want het was 45′ wachten. Ipv. in een rij te wachten vooraleer we konden zitten, kregen we een bieper. Vanaf er plaats was, werden we opgebiebt! He he, die gekke Amerikanen! Het eten was weer heerlijk. Onze buiken zaten zo vol dat we geen cheesecake meer binnen kregen. Daarom namen we maar een heerlijk stukje mee naar huis.

En dan nu… onze laatste nacht hier… Die 2 maanden zijn voorbij gevlogen! Wees maar zeker dat het langer had mogen duren. Ik ga het hier zo missen! Weg heerlijk leventje. Hallo realiteit! En hallo familie en vrienden!

x

The last days…

Fotootjes van vanalles: het beeldenpark, de laatste keer Walden Pond & omgevingsfoto’s.

Vandaag, onze laatste volledige dag in Amerika, staat er niet veel op het programma. Dankzij orkaan Irene is het een regendag met heel veel wind!

Ondertussen zijn alle koffers volgestouwd! Geen plaatske bleef vrij!

Nu zijn we enkel nog benieuwd hoeveel vertraging ons vliegtuig zal hebben…

Hopelijk tot dinsdag!

x

 

Food + iPhone

Hier enkele foto’s van zeeeeer Amerikaans eten en foto’s die nog op Ben zijn iPhone stonden.

x

Another day…

Vandaag een rustig dagje. Ik heb heerlijk uitgeslapen tot 8.30u om dan met moeite op te staan

Tijdens de vm vertrokken tante Sarah, Ward & Debby (vrienden van tante Sarah die enkele nachten kwamen logeren) met hun sjeeskar naar New York. Uiteraard nadat Ben een toerke ermee had gereden! ‘t Beestje trok behoorlijk op!

‘s Middags was iedereen aangekleed zodat we toch deftig konden lunchen. Daarna vertrokken we naar iParty & Michaels om nog wat knutselgerief te kopen. Thuis nog wat gespeeld en filmpjes gekeken. Terwijl ik de spaghettisaus maakte, arriveerden Karlijn, Axl & Stan. Na het eten, zijn we nog gaan zwemmen in Walden Pond. Zalig toch, dat je ‘s avonds nog naar een meer kan gaan! Dat gaan we toch wel missen (en nog zoveel andere dingen!).

Thuis keken Ina & Mia nog wat Babbel & Knabbel. Hoewel ik het gewoon Chip ‘n Dale moet noemen, want het was natuurlijk in het Engels. En dan hup, naar bed!

x

Row row row your boat…

Oeps, deze foto’s was ik vergeten!

Oepsie!

Ai ai ai… Het is alweer lang geleden dat ik iets gepost heb!  En toch hebben we gans die tijd niet stil gezeten, hoor!  Maar ik vergeet tegenwoordig ook wel veel mijn fototoestel mee te pakken. Dat komt waarschijnlijk ook wel omdat het hier voor ons nogal een normaal leven wordt!

Er zijn foto’s van de boottocht & van ons zwempartijtje. Bij de andere uitstappen (o.a. Science Museum in Acton) lag mijn toestelletje dus thuis!  Niet zo slim…

Ondertussen kan het aftellen beginnen… Nog een goeie week en we zijn terug thuis. Hoewel ik me hier ook al erg thuis voel!  Ik ga het hier zo missen! Anderzijds ga ik ook zo blij zijn om familie & vrienden terug te zien. Maar als dat gebeurd is, zou ik zo terug willen komen naar hier! Echt waar. Nooit gedacht dat ik zo hier mijn draai zou vinden.

Maar we moeten realistisch blijven en denken aan ons huis dat nog steeds verder gerenoveerd moet worden en uiteraard onze jobs die ons terug roepen

Maar volgend jaar… I’ll be back!

x